Last week I posted a message about the course that I am teaching in relation to "Pedagogies for Flexible Learning supported by Technology". In the mean time most of my students have made their own blog and are writing a post to introduce themselves and a post in which they share some ideas about flexibility and learning. I think it's great that they are doing this. They have just started their studies with me, for most of them it's the first time that they are blogging and they are just doing it! With some very nice results (you can follow them too, see the list of blogs on the right side of this blog)!
The interesting thing is that flexibility as a topic raises many different discussions. Not only about all the different kinds of flexibility that are possible (time, place, pace, content, learning strategies/approaches, etc.), but also in relation to for whom flexible learning is beneficial. In general the idea is that students would benefit most of flexible learning, especially if you follow the statement that my former colleagues Betty Collis and Jef Moonen are making in their book "Flexible Learning in a digital world". They argue that flexible learning is a movement away from a situation in which key decisions about learning are made in advance by the instructor or institution, toward a situation where the learner has a range of options from which to choose with respect to their learning.
Following this statement the idea raises that while flexible learning might be very attractive for students, it is on the other hand very inconvenient for teachers and for the organisation. And of course this argument can be made, because if a teacher has to cope with all the individual choices of each student, teaching will be an even more complicated job than it already is. But on the other hand.. this should not lead to instructors who are (as a response to all the demands) avoiding all kinds of flexibility in their teaching. Applying some level of flexibility can be great: working in your own time, choosing from different pedagogical approaches if you think it is necessary, using different kinds of resources to assure up-to-date information about your course/topic and using different kinds of technology to have an optimal support of your teaching and your students' learning.
The question is of course how to find the right balance..
zaterdag 25 september 2010
woensdag 22 september 2010
Flexible learning
Today my course "Pedagogies for Flexible Learning supported by Technology" started. The course is part of the mastertrack Curriculum Instruction and Media Applications (CIMA) from Educational Science and Technology (EST) at the University of Twente (UT). The course deals with the issues and opportunities of flexible learning, different pedagogical approaches and the possibilities to support this with different kind of technologies. In relation to this we will be discussing the TPACK framework and the relation of all this with teacher support and professional development of teachers.
Today the main topic of the course was Flexibility. The interesting thing is that this topic has been part of my course for several years now (since 2004). During the discussion about what flexibility is and what this means for educational programs there really is a shift in the way people think about flexibility. 5 to 10 years ago people would talk about flexibility options that were mostly related to time and place (and predominantly about distance education). Today's discussion was more about flexibility in relation to choices with regard to content, entry requirements and teaching approaches. On the one hand all these flexibility options seem very attractive for both teachers and students, but when you think about putting all this in practice... a big challenge!
One other topic that we discussed today was the use of a weblog for doing the assignments. Not many students have experience in using a weblog and some of them think it is a bit scary that everyone can read what you are writing. Understandable, but my experience is that once they start posting messages they also start liking this way of communicating. Not only with me, but especially with their fellow students. And (very important for me as a teacher) I really think that students learn more deeply from posting on a weblog, because they are not only submitting assignments, but they are also reflecting on what they write and what they have learned!
Today the main topic of the course was Flexibility. The interesting thing is that this topic has been part of my course for several years now (since 2004). During the discussion about what flexibility is and what this means for educational programs there really is a shift in the way people think about flexibility. 5 to 10 years ago people would talk about flexibility options that were mostly related to time and place (and predominantly about distance education). Today's discussion was more about flexibility in relation to choices with regard to content, entry requirements and teaching approaches. On the one hand all these flexibility options seem very attractive for both teachers and students, but when you think about putting all this in practice... a big challenge!
One other topic that we discussed today was the use of a weblog for doing the assignments. Not many students have experience in using a weblog and some of them think it is a bit scary that everyone can read what you are writing. Understandable, but my experience is that once they start posting messages they also start liking this way of communicating. Not only with me, but especially with their fellow students. And (very important for me as a teacher) I really think that students learn more deeply from posting on a weblog, because they are not only submitting assignments, but they are also reflecting on what they write and what they have learned!
vrijdag 17 september 2010
Verantwoord computergebruik door kinderen...
Sinds januari van dit jaar zit mijn dochtertje op school. Ze gaat nu naar groep 2 en naast kleuren en buitenspelen is het een feest als ze van de juf op de computer mag. Totdat ze naar school ging mocht dat thuis eigenlijk niet. Waarom niet? Tja... Maar nu ontkomen we er niet meer aan. Want wat doe je als ouder als je kind zegt dat ze iets wilt leren? Verantwoorde opvoeders zullen dan misschien een boekje pakken of stiften. Maar vandaag pakte ik mijn computer. "Niet Nijntje hoor, dat is veel te kinderachtig" zegt ze nog (ze is 4..). Dus ik zoeken naar iets anders. Op de gok kom ik terecht op minipret. Niet helemaal verantwoord (hoewel..), maar wel leuk! Puzzelen, kleuren en rekenen met bekende figuren zoals Hello Kitty, Elmo, Winnie the Pooh, Bob de Bouwer en Barbie en dat allemaal op een simpele intuitieve manier. En... er is ook een Hello Kitty bejeweled! Misschien moet ik vanavond nog maar eens kijken naar deze en andere websites, want als er bejeweled tussen staat doe ik mee!
donderdag 16 september 2010
Onderzoek TPACK bij video-integratie in het basisonderwijs
Deze week verscheen het afstudeerartikel "LIVE. De potentie van videoberichten in de bovenbouw van het basisonderwijs en de TPACK van docenten" van Maaike Heitink (Onderwijskunde, Universiteit Twente) dat ik samen met mijn collega Susan McKenney begeleid heb. In het artikel wordt een onderzoek beschreven dat in 3 groepen 7 van het basisonderwijs is uitgevoerd rondom de implementatie van videoactiviteiten in het onderwijs.
Tijdens LIVE (Language Instruction through Video-making Experiences) maakten de leerlingen zelf een videobericht over een bepaald onderwerp. Op basis van dat onderwerp moeten zij informatie verzamelen, een verhaal bedenken, deze vertalen naar een videoscript om vervolgens op basis daarvan de video op te nemen en uiteindelijk te monteren. Tijdens het maken van het videoscript en het monteren van de video moesten de leerlingen beelden selecteren en ordenen om tot een kernachtig, goed lopend verhaal te komen. De leerlingen werkten op die manier aan zowel taal-en communicatievaardigheden als aan vakinhoudelijke kennis (want zonder die kennis kun je natuurlijk geen goede video maken).
Tijdens het onderzoek is nagegaan wat de leerlingen hiervan vonden (leuk) en of ze iets geleerd hadden (ja), maar de grootste nadruk lig op de ervaringen van de docenten en de vraag of zij gebruik maakten van Technological Pedagogical Content Knowledge (TPACK) en gerelateerde competenties om de videoactiviteiten op een effectieve manier in het onderwijs te implementeren.
Uit de resultaten van het onderzoek van Maaike blijkt dat de docenten enthousiast zijn over het niveau van de eindproducten en het enthousiasme van de leerlingen. Het toepassen van TPACK is echter niet voor alle docenten vanzelfsprekend. Verschillen tussen de docenten zitten vooral in het toepassen van Technological Pedagogical Knowledge (TPK), het op een didactische manier organiseren van het leerproces rondom video. Het ging hierbij met name om de moeilijkheid van het geven van gerichte feedback op bijvoorbeeld de videoscripts met betrekking tot cameragebruik (en op welke manier hiermee verschillende effecten bereikt kunnen worden) en om het aannemen van een coachende rol zodat het leerproces rondom het maken van video opgang komt en blijft.
Maaike geeft in haar artikel aan dat het opvallend is dat alle docenten aangeven dat ze de videoactiviteiten goed binnen het curriculum vinden passen. Tot nu toe concluderen de meeste studies over het implementeren van nieuw curriculummateriaal in het onderwijs namelijk dat docenten het tegenovergestelde vinden. Een mogelijke reden die Maaike hiervoor geeft is dat de docenten in dit onderzoek zelf mochten kiezen waaraan de videoactiviteiten gekoppeld werden, waardoor de docent zelf kon bepalen welke bestaande onderdelen van het lesprogramma vervangen konden worden door de videoactiviteiten.
Uit het onderzoek blijkt verder dat door het integreren van de videoactiviteiten in het onderwijs de TPACK van docenten gestegen is. Dit kan verklaard worden uit het feit dat de docenten actief bezig zijn geweest binnen dit project en omdat zij achteraf gevraagd werd om een eigen reflectie op het hele proces te geven.
Al met al een zeer interessant onderzoek waar we zeker mee verder gaan!
Tijdens LIVE (Language Instruction through Video-making Experiences) maakten de leerlingen zelf een videobericht over een bepaald onderwerp. Op basis van dat onderwerp moeten zij informatie verzamelen, een verhaal bedenken, deze vertalen naar een videoscript om vervolgens op basis daarvan de video op te nemen en uiteindelijk te monteren. Tijdens het maken van het videoscript en het monteren van de video moesten de leerlingen beelden selecteren en ordenen om tot een kernachtig, goed lopend verhaal te komen. De leerlingen werkten op die manier aan zowel taal-en communicatievaardigheden als aan vakinhoudelijke kennis (want zonder die kennis kun je natuurlijk geen goede video maken).
Tijdens het onderzoek is nagegaan wat de leerlingen hiervan vonden (leuk) en of ze iets geleerd hadden (ja), maar de grootste nadruk lig op de ervaringen van de docenten en de vraag of zij gebruik maakten van Technological Pedagogical Content Knowledge (TPACK) en gerelateerde competenties om de videoactiviteiten op een effectieve manier in het onderwijs te implementeren.
Uit de resultaten van het onderzoek van Maaike blijkt dat de docenten enthousiast zijn over het niveau van de eindproducten en het enthousiasme van de leerlingen. Het toepassen van TPACK is echter niet voor alle docenten vanzelfsprekend. Verschillen tussen de docenten zitten vooral in het toepassen van Technological Pedagogical Knowledge (TPK), het op een didactische manier organiseren van het leerproces rondom video. Het ging hierbij met name om de moeilijkheid van het geven van gerichte feedback op bijvoorbeeld de videoscripts met betrekking tot cameragebruik (en op welke manier hiermee verschillende effecten bereikt kunnen worden) en om het aannemen van een coachende rol zodat het leerproces rondom het maken van video opgang komt en blijft.
Maaike geeft in haar artikel aan dat het opvallend is dat alle docenten aangeven dat ze de videoactiviteiten goed binnen het curriculum vinden passen. Tot nu toe concluderen de meeste studies over het implementeren van nieuw curriculummateriaal in het onderwijs namelijk dat docenten het tegenovergestelde vinden. Een mogelijke reden die Maaike hiervoor geeft is dat de docenten in dit onderzoek zelf mochten kiezen waaraan de videoactiviteiten gekoppeld werden, waardoor de docent zelf kon bepalen welke bestaande onderdelen van het lesprogramma vervangen konden worden door de videoactiviteiten.
Uit het onderzoek blijkt verder dat door het integreren van de videoactiviteiten in het onderwijs de TPACK van docenten gestegen is. Dit kan verklaard worden uit het feit dat de docenten actief bezig zijn geweest binnen dit project en omdat zij achteraf gevraagd werd om een eigen reflectie op het hele proces te geven.
Al met al een zeer interessant onderzoek waar we zeker mee verder gaan!
vrijdag 10 september 2010
Twente's got Talent!
Twente's got Talent: wetenschap, techniek en ict in het basisonderwijs
Eind vorig jaar ging het project Twente's got Talent van start op basis van de subsidieregeling Programma ICT diensteninnovatie van de Provincie Overijssel. Twente's got Talent beoogt "de regionale onderwijskennisinfrastructuur –van basis- tot en met wetenschappelijk onderwijs– te versterken door in te zetten op betere benutting van het al aanwezige kennispotentieel via de inzet van nieuwe ICT-diensten". Oftewel... samenwerken met ict om ict-integratie in het onderwijs verder voor elkaar te krijgen. Daarbij wordt binnen Twente's got Talent ingezet op het verbeteren van de aansluiting PO-VO en VO-HO op het gebied van onderwijs in de bètavakken.
Het projectvoorstel rondom de aansluiting VO-HO op het gebied van de vakken Wiskunde-D en Informatica was al gehonoreerd en per 1 september is het deelproject rondom de aansluiting PO-VO gestart. Binnen dit deelproject gaan we modules ontwikkelen met en door docentontwikkelteams op het gebied van wetenschap en techniek voor de bovenbouw van het basisonderwijs met materiaal dat onder andere geschikt is voor digiborden. Daarnaast wordt er in het project een “overgangscurriculum” wetenschap en techniek ontwikkeld in een samenwerkingsverband van po- en vo-scholen.
Het deelproject levert dus digitaal materiaal op dat in ieder geval geschikt is voor digiborden (maar wellicht breder) en een voorwaarde voor deelname is dat de school bereid is om het ontwikkelde materiaal weer te delen met andere scholen. Er zijn al een aantal scholen die meedoen, maar er is nog plek voor een aantal extra basisscholen, dus.... laat wat horen als je interesse hebt!
Eind vorig jaar ging het project Twente's got Talent van start op basis van de subsidieregeling Programma ICT diensteninnovatie van de Provincie Overijssel. Twente's got Talent beoogt "de regionale onderwijskennisinfrastructuur –van basis- tot en met wetenschappelijk onderwijs– te versterken door in te zetten op betere benutting van het al aanwezige kennispotentieel via de inzet van nieuwe ICT-diensten". Oftewel... samenwerken met ict om ict-integratie in het onderwijs verder voor elkaar te krijgen. Daarbij wordt binnen Twente's got Talent ingezet op het verbeteren van de aansluiting PO-VO en VO-HO op het gebied van onderwijs in de bètavakken.
Het projectvoorstel rondom de aansluiting VO-HO op het gebied van de vakken Wiskunde-D en Informatica was al gehonoreerd en per 1 september is het deelproject rondom de aansluiting PO-VO gestart. Binnen dit deelproject gaan we modules ontwikkelen met en door docentontwikkelteams op het gebied van wetenschap en techniek voor de bovenbouw van het basisonderwijs met materiaal dat onder andere geschikt is voor digiborden. Daarnaast wordt er in het project een “overgangscurriculum” wetenschap en techniek ontwikkeld in een samenwerkingsverband van po- en vo-scholen.
Het deelproject levert dus digitaal materiaal op dat in ieder geval geschikt is voor digiborden (maar wellicht breder) en een voorwaarde voor deelname is dat de school bereid is om het ontwikkelde materiaal weer te delen met andere scholen. Er zijn al een aantal scholen die meedoen, maar er is nog plek voor een aantal extra basisscholen, dus.... laat wat horen als je interesse hebt!
vrijdag 27 augustus 2010
Website: Zee in zicht!
Een paar jaar terug was ik op Texel en bezocht daar ook Ecomare. En als je daar die zeehondjes ziet.. dan adopteer je er een! En dan wordt je ook automatisch lid van de nieuwsbrief. Ik ontving net de laatste editie en daarin stond een link naar een hele mooie website die ik nog niet kende: zeeinzicht.nl. Deze site is gemaakt door medewerkers van Ecomare en bevat veel informatie over de Noordzee, de Waddenzee en de Schelde. Je ziet allerlei dieren (in de zee en in de lucht) en als je er met je muis overheen gaat hoor je het bijbehorende geluid, kan je korte informatie krijgen over het dier en kan je eventueel verder klikken naar uitgebreidere informatie. Mooi!
dinsdag 24 augustus 2010
Het Leren van de Toekomst...
Op de website van het SURFnet Kennisnet Innovatieprogramma vond ik vanavond de "digitale rapportage Het Leren van de Toekomst". Het rapport gaat in op een onderwijsexperiment op een basisschool in Eibergen: 3 weken lang kregen de leerlingen van de groepen 6, 7 en 8 les met behulp van allerlei nieuwe ict-toepassingen. Touchtables, laptops, pda's, etc. werden ingezet en er werd onderzocht wat de effecten van dit gebruik waren. "Niet eerder zijn zoveel verschillende digitale leermiddelen tegelijkertijd in een praktijksituatie ingezet" beschrijft het rapport. Geweldig! Om jaloers van te worden! De conclusies van de onderzoekers is dat
Maar.. 3 weken.. is dat niet wat weinig om conclusies te trekken? En wat voor activiteiten zijn ondernomen om de school en de leerkrachten voor te bereiden? En komt er een vervolg? De leerlingen in het filmpje geven in ieder geval aan dat ze het erg jammer zouden vinden als ze vanaf nu weer "gewoon" les zouden krijgen. Ik hoop binnenkort meer te horen over dit project, de manier waarop het opgezet is, welke mogelijkheden voor vervolg er zijn en... of de resultaten van dit onderwijsexperiment zo overtuigend waren en de meetinstrumenten zo goed dat je inderdaad na 3 weken al iets kunt zeggen over de effecten!
p.s. overigens blijkt uit de acherliggende website dat er inderdaad heel wat bij komt kijken. In de vorm van bijvoorbeeld HoeDoes en ToeDoes wordt beschreven hoe je verschillende toepassingen kan gebruiken, waarbij in de HoeDoes staat beschreven hoe iets werkt en in de ToeDoes staat wat een leerling ermee moet doen. Nuttige informatie! Maar het is dus niet alleen maar even 3 weken wat leuke ict-tooltjes gebruiken!! Er komt dus wel iets meer bij kijken.. en dan zou het toch extra jammer zijn als je dat maar 3 weken doet..
- ict gebruikt kan worden voor efficienter, effectiever en aantrekkelijker onderwijs
- ict mogelijkheden biedt voor maatwerk
- de leerkracht procesbegeleider wordt
- leerlingen variatie willen
- de potentie van ict niet vanzelfsprekend wordt benut
Maar.. 3 weken.. is dat niet wat weinig om conclusies te trekken? En wat voor activiteiten zijn ondernomen om de school en de leerkrachten voor te bereiden? En komt er een vervolg? De leerlingen in het filmpje geven in ieder geval aan dat ze het erg jammer zouden vinden als ze vanaf nu weer "gewoon" les zouden krijgen. Ik hoop binnenkort meer te horen over dit project, de manier waarop het opgezet is, welke mogelijkheden voor vervolg er zijn en... of de resultaten van dit onderwijsexperiment zo overtuigend waren en de meetinstrumenten zo goed dat je inderdaad na 3 weken al iets kunt zeggen over de effecten!
p.s. overigens blijkt uit de acherliggende website dat er inderdaad heel wat bij komt kijken. In de vorm van bijvoorbeeld HoeDoes en ToeDoes wordt beschreven hoe je verschillende toepassingen kan gebruiken, waarbij in de HoeDoes staat beschreven hoe iets werkt en in de ToeDoes staat wat een leerling ermee moet doen. Nuttige informatie! Maar het is dus niet alleen maar even 3 weken wat leuke ict-tooltjes gebruiken!! Er komt dus wel iets meer bij kijken.. en dan zou het toch extra jammer zijn als je dat maar 3 weken doet..
Zoveel informatie, zo weinig tijd...
De introductie voor nieuwe studenten is druk aan de gang, volgende week beginnen de eerste colleges. Aanstaande maandag mag ik de eerste docent zijn die onze nieuwe eerstejaars studenten Onderwijskunde college zal geven. Mijn vak: Atelier 1, het vak waarin studenten een heel semester lang bezig zijn met het het nadenken over, ontwerpen en realiseren van een "educatieve multimediaomgeving". In de praktijk is dit een website waar webdesign, vormgeving, video en (uiteraard) een bepaalde inhoud bij elkaar komen. De colleges die ik verzorg gaan over ontwerpprincipes die je al dan niet kunt (of wilt) toepassen bij het ontwerpen van een dergelijke omgeving.
De colleges worden ondersteund met verschillende soorten materiaal: wetenschappelijk artikelen, berichten die ik op weblogs of andere sites vind, filmpjes van YouTube, etc. Daarbij probeer ik zo recent mogelijke informatie te vinden. En daar zit 'm nu net het probleem: in de weken dat ik op vakantie ben geweest is er zoveel nieuwe informatie bijgekomen dat ik a) het niet meer kan bijhouden en b) het moeilijk vind om een keuze te maken. Dat ligt aan het soort bronnen dat ik vind, maar ook omdat ik een afweging moet maken of de bronnen geschikt zijn voor de doelgroep, namelijk eerstejaars Onderwijskunde (en niet media-fanaten, informatici, interaction designers, etc.). En nu ik de studenten nog niet gezien heb en dus nog niet precies weet wat de stand van zaken is m.b.t. de "netgeneratie" van dit jaar ben ik voor het eerste college op zoek naar toegankelijk materiaal wat duidelijk maakt dat het gebruik van ict/media geen discussiepunt meer is, maar wel hoe je het vormgeeft zodat je een boodschap met een onderwijsdoel over kunt brengen. Misschien begin ik met het filmpje dat Wilfred Rubens op zijn blog bespreekt. Hoewel het einde van het filmpje ingaat op scholen in New Brunswick is de boodschap daarvoor natuurlijk duidelijk: ict is overal, het kan niet anders dan dat we dat in onderwijs (en opleiding) ook gebruiken, maar dat betekent waarschijnlijk ook dat we anders om moeten gaan met studenten en met onze manier van lesgeven.. Zoals Wilfred ook al aangeeft: geen nieuwe boodschap, maar er wordt nog zo weinig mee gedaan.. En dat is dan een mooie uitdaging om over na te denken voor studenten Onderwijskunde!
De colleges worden ondersteund met verschillende soorten materiaal: wetenschappelijk artikelen, berichten die ik op weblogs of andere sites vind, filmpjes van YouTube, etc. Daarbij probeer ik zo recent mogelijke informatie te vinden. En daar zit 'm nu net het probleem: in de weken dat ik op vakantie ben geweest is er zoveel nieuwe informatie bijgekomen dat ik a) het niet meer kan bijhouden en b) het moeilijk vind om een keuze te maken. Dat ligt aan het soort bronnen dat ik vind, maar ook omdat ik een afweging moet maken of de bronnen geschikt zijn voor de doelgroep, namelijk eerstejaars Onderwijskunde (en niet media-fanaten, informatici, interaction designers, etc.). En nu ik de studenten nog niet gezien heb en dus nog niet precies weet wat de stand van zaken is m.b.t. de "netgeneratie" van dit jaar ben ik voor het eerste college op zoek naar toegankelijk materiaal wat duidelijk maakt dat het gebruik van ict/media geen discussiepunt meer is, maar wel hoe je het vormgeeft zodat je een boodschap met een onderwijsdoel over kunt brengen. Misschien begin ik met het filmpje dat Wilfred Rubens op zijn blog bespreekt. Hoewel het einde van het filmpje ingaat op scholen in New Brunswick is de boodschap daarvoor natuurlijk duidelijk: ict is overal, het kan niet anders dan dat we dat in onderwijs (en opleiding) ook gebruiken, maar dat betekent waarschijnlijk ook dat we anders om moeten gaan met studenten en met onze manier van lesgeven.. Zoals Wilfred ook al aangeeft: geen nieuwe boodschap, maar er wordt nog zo weinig mee gedaan.. En dat is dan een mooie uitdaging om over na te denken voor studenten Onderwijskunde!
vrijdag 16 juli 2010
Vakantie en ict..
Vakantie! Eindelijk is het zover. Vanaf morgen even niet meer denken aan werk, aan computers en aan ict-integratie. Hoewel... Mijn standaarduitrusting voor een vakantie ziet er zo uit:een camera (een digitale spiegelreflex en een gewone digitale camera), mijn telefoon met alles erop en eraan (internet, gps, allerlei leuke dingetjes en toepassingen en o ja, je kunt er ook gewoon mee bellen) en de losse gps. De camera is natuurlijk van groot belang om alles vast te leggen wat we op vakantie tegenkomen. Een telefoon is altijd handig, maar het gaat hier vooral om de gps.. zowel op de telefoon als het losse apparaat.
We gebruiken ze natuurlijk in de auto als navigatiehulpmiddel. Makkelijk om de vakantiebestemming te bereiken zonder onderweg teveel gedoe te hebben met kaarten, snelwegen die net iets anders lopen dan je denkt, etc. Maar waar we de gps nu al zo'n jaar of 7 echt intensief voor gebruiken is om te geocachen, oftewel schatzoeken met een gps. Over de hele wereld liggen schatten verborgen en via de website van geocaching kun je de coordinaten vinden en met behulp van deze coordinaten proberen om de cache te vinden. Soms lukt dat heel snel, soms moet je een aantal puzzeltjes oplossen voordat je 'm vindt en soms vind je 'm niet (wat natuurlijk erg frustrerend is, zeker als je eerst een uur rond hebt gelopen om alle aanwijzingen te vinden). Als je de schat vindt kan je 'm in het logboekje loggen en als je thuis bent kun je 'm ook weer via dezelfde website van geocaching online loggen.
Het leuke aan dit spel is dat je op plekken komt waar je normaal niet zo snel komt, of waarvan je helemaal niet weet dat het een leuke plek is. Zo hebben wij in de buurt van ons eigen huis al heel wat leuke en voor ons nog onbekende plekken gevonden, terwijl we hier toch al een tijdje wonen. En ook in het buitenland zijn we op prachtige plekken met mooi uitzicht geweest, waaronder Zwitserland, de Verenigde Staten en Nepal.
De kinderen vinden het ook prachtig. Zeker omdat we proberen om schatten te vinden waar ook echt iets in zit, meestal is het dan een doosje met wat kleine dingen zoals buttons, pennen of klein speelgoed. Het is dan wel de bedoeling dat je ruilt: als je er iets uithaalt moet je er ook weer iets anders instoppen! Het zoeken naar de schat en het krijgen van de beloning maakt het voor de kinderen spannend en leuk. Gelukkig maar, want dan kunnen wij hier ook gewoon mee aan de gang blijven gaan!
donderdag 1 juli 2010
De C van TPACK
Net nadat ik mijn bericht over de T in TPACK heb geschreven zag ik het bericht dat Punya Mishra en Matt Koehler een film hebben gemaakt over de C in TPACK! Ik ga het verhaal niet verklappen, kijk er zelf maar naar!
Abonneren op:
Posts (Atom)