Sinds ik samen met studenten bezig ben met het TPACK model ben ik er steeds meer van overtuigd dat het niet alleen gaat om ict in het onderwijs, maar creatief gebruik van ict in het onderwijs. het "standaard" gebruiken van ict is zeker nuttig en ondersteunend, maar zouden we niet moeten zoeken naar andere manieren van presenteren en visualiseren om er voor te zorgen dat je een goede leeromgeving voor studenten biedt?
Vanmorgen kwam ik via de blog van "Is het nu generatie X, Y of Einstein?" op onderstaand filmpje. Niet inhoudelijk (en helaas niet zo'n beste geluidskwaliteit), maar wel creatief presenteren!
Posts tonen met het label video. Alle posts tonen
Posts tonen met het label video. Alle posts tonen
maandag 1 november 2010
donderdag 14 oktober 2010
Animatie als ondertiteling
Via de weblogs van Wilfred Rubens en Ewan McIntosh vond ik weer een nieuwe animatie van RSA Animate. Ik ben al langer "fan" van deze animaties en ook deze is weer mooi. De animaties zijn eigenlijk een "ondertiteling" van een verhaal van iemand. Deze keer is het een ondertiteling van een presentatie van Sir Ken Robinson. Niet alleen de inhoud van deze animatie is interessant (o.a. waarom ziet onderwijs er uit zoals het er uit zit, gaan we wel op de juiste manier om met adhd, welke invloed heeft onderwijs op de creativiteit van kinderen), maar ook de vorm op zich is prachtig! Een geweldig voorbeeld van het gebruik van nieuwe media om een boodschap over te brengen!
donderdag 16 september 2010
Onderzoek TPACK bij video-integratie in het basisonderwijs
Deze week verscheen het afstudeerartikel "LIVE. De potentie van videoberichten in de bovenbouw van het basisonderwijs en de TPACK van docenten" van Maaike Heitink (Onderwijskunde, Universiteit Twente) dat ik samen met mijn collega Susan McKenney begeleid heb. In het artikel wordt een onderzoek beschreven dat in 3 groepen 7 van het basisonderwijs is uitgevoerd rondom de implementatie van videoactiviteiten in het onderwijs.
Tijdens LIVE (Language Instruction through Video-making Experiences) maakten de leerlingen zelf een videobericht over een bepaald onderwerp. Op basis van dat onderwerp moeten zij informatie verzamelen, een verhaal bedenken, deze vertalen naar een videoscript om vervolgens op basis daarvan de video op te nemen en uiteindelijk te monteren. Tijdens het maken van het videoscript en het monteren van de video moesten de leerlingen beelden selecteren en ordenen om tot een kernachtig, goed lopend verhaal te komen. De leerlingen werkten op die manier aan zowel taal-en communicatievaardigheden als aan vakinhoudelijke kennis (want zonder die kennis kun je natuurlijk geen goede video maken).
Tijdens het onderzoek is nagegaan wat de leerlingen hiervan vonden (leuk) en of ze iets geleerd hadden (ja), maar de grootste nadruk lig op de ervaringen van de docenten en de vraag of zij gebruik maakten van Technological Pedagogical Content Knowledge (TPACK) en gerelateerde competenties om de videoactiviteiten op een effectieve manier in het onderwijs te implementeren.
Uit de resultaten van het onderzoek van Maaike blijkt dat de docenten enthousiast zijn over het niveau van de eindproducten en het enthousiasme van de leerlingen. Het toepassen van TPACK is echter niet voor alle docenten vanzelfsprekend. Verschillen tussen de docenten zitten vooral in het toepassen van Technological Pedagogical Knowledge (TPK), het op een didactische manier organiseren van het leerproces rondom video. Het ging hierbij met name om de moeilijkheid van het geven van gerichte feedback op bijvoorbeeld de videoscripts met betrekking tot cameragebruik (en op welke manier hiermee verschillende effecten bereikt kunnen worden) en om het aannemen van een coachende rol zodat het leerproces rondom het maken van video opgang komt en blijft.
Maaike geeft in haar artikel aan dat het opvallend is dat alle docenten aangeven dat ze de videoactiviteiten goed binnen het curriculum vinden passen. Tot nu toe concluderen de meeste studies over het implementeren van nieuw curriculummateriaal in het onderwijs namelijk dat docenten het tegenovergestelde vinden. Een mogelijke reden die Maaike hiervoor geeft is dat de docenten in dit onderzoek zelf mochten kiezen waaraan de videoactiviteiten gekoppeld werden, waardoor de docent zelf kon bepalen welke bestaande onderdelen van het lesprogramma vervangen konden worden door de videoactiviteiten.
Uit het onderzoek blijkt verder dat door het integreren van de videoactiviteiten in het onderwijs de TPACK van docenten gestegen is. Dit kan verklaard worden uit het feit dat de docenten actief bezig zijn geweest binnen dit project en omdat zij achteraf gevraagd werd om een eigen reflectie op het hele proces te geven.
Al met al een zeer interessant onderzoek waar we zeker mee verder gaan!
Tijdens LIVE (Language Instruction through Video-making Experiences) maakten de leerlingen zelf een videobericht over een bepaald onderwerp. Op basis van dat onderwerp moeten zij informatie verzamelen, een verhaal bedenken, deze vertalen naar een videoscript om vervolgens op basis daarvan de video op te nemen en uiteindelijk te monteren. Tijdens het maken van het videoscript en het monteren van de video moesten de leerlingen beelden selecteren en ordenen om tot een kernachtig, goed lopend verhaal te komen. De leerlingen werkten op die manier aan zowel taal-en communicatievaardigheden als aan vakinhoudelijke kennis (want zonder die kennis kun je natuurlijk geen goede video maken).
Tijdens het onderzoek is nagegaan wat de leerlingen hiervan vonden (leuk) en of ze iets geleerd hadden (ja), maar de grootste nadruk lig op de ervaringen van de docenten en de vraag of zij gebruik maakten van Technological Pedagogical Content Knowledge (TPACK) en gerelateerde competenties om de videoactiviteiten op een effectieve manier in het onderwijs te implementeren.
Uit de resultaten van het onderzoek van Maaike blijkt dat de docenten enthousiast zijn over het niveau van de eindproducten en het enthousiasme van de leerlingen. Het toepassen van TPACK is echter niet voor alle docenten vanzelfsprekend. Verschillen tussen de docenten zitten vooral in het toepassen van Technological Pedagogical Knowledge (TPK), het op een didactische manier organiseren van het leerproces rondom video. Het ging hierbij met name om de moeilijkheid van het geven van gerichte feedback op bijvoorbeeld de videoscripts met betrekking tot cameragebruik (en op welke manier hiermee verschillende effecten bereikt kunnen worden) en om het aannemen van een coachende rol zodat het leerproces rondom het maken van video opgang komt en blijft.
Maaike geeft in haar artikel aan dat het opvallend is dat alle docenten aangeven dat ze de videoactiviteiten goed binnen het curriculum vinden passen. Tot nu toe concluderen de meeste studies over het implementeren van nieuw curriculummateriaal in het onderwijs namelijk dat docenten het tegenovergestelde vinden. Een mogelijke reden die Maaike hiervoor geeft is dat de docenten in dit onderzoek zelf mochten kiezen waaraan de videoactiviteiten gekoppeld werden, waardoor de docent zelf kon bepalen welke bestaande onderdelen van het lesprogramma vervangen konden worden door de videoactiviteiten.
Uit het onderzoek blijkt verder dat door het integreren van de videoactiviteiten in het onderwijs de TPACK van docenten gestegen is. Dit kan verklaard worden uit het feit dat de docenten actief bezig zijn geweest binnen dit project en omdat zij achteraf gevraagd werd om een eigen reflectie op het hele proces te geven.
Al met al een zeer interessant onderzoek waar we zeker mee verder gaan!
woensdag 31 maart 2010
2010SITE: Keynote Erin Reilly
De keynote tijdens de tweede SITE dag werd gegeven door Erin Reilly van de University of Southern California. De titel van haar presentatie is "The gap between Life and Art". Ze begint haar presentatie met de mededeling dat "One in four online teens remix content they find online - like songs, text, or images - and remix them into their own artistic creations". Waar het hierbij om gaat is dat tieners via het internet allerlei informatie vinden en daar eigen, nieuwe informatie van maken.
Dit "remixen" komt oorspronkelijk uit de muziekindustrie, daar kennen we het woord ook van. DJ's zetten twee of meer "platenspelers" naast elkaar, draaien het door elkaar heen en maken zo een nieuwe song. Dat krijg je niet voor elkaar door zomaar iets door elkaar te mengen: het moet passen, het moet nieuw zijn, het moet mensen aanspreken en/of verassen. Remixen kan ook met andere media dan alleen muziek. Met de software mogelijkheden die op dit moment beschikbaar zijn kun je muziek, maar ook video, plaatjes, text, etc. remixen. Als voorbeeld om video's te remixen ku je JayCut bekijken. Een voorbeeld van een video die daarmee bewerkt is is de horrorfilm "The Shining", waar ze een wat minder enge versie van hebben gemaakt (via de link vind je nog meer voorbeelden). Andere voorbeelden van websites die genoemd werden zijn ccMixter, Political Remix Video en de New Media Literacies Community Site.
De vraag is nu natuurlijk hoe je dit in het onderwijs kan toepassen. Die kan bijvoorbeeld door in de klas (of online?) een bestaande film te bekijken en daar een vervolg op laten maken door de studenten of studenten zelf een film laten maken over een onderwerp dat hen aanspreekt. Studenten kunnen op dez emanier een eigen inbreng hebben. Dit betekent wel dat ze op een andere manier moeten leren en dat ze andere vaardigheden nodig hebben. Het lijkt er even op alsof Erin wil gaan zeggen dat de studenten dit allemaal nog moeten gaan leren, terwijl ze eerst aangaf dat ze dit al allemaal uit zichzelf doen. Maar het is natuurlijk niet zo dat alle studenten hier al zoveel ervaring mee hebben dat ze het ook in een onderwijssituatie kunnen toepassen. Hier moeten ze bij begeleid worden en dit betekent direct dat docenten moeten weten hoe ze dit kunnen doen.
Ook in deze presentatie komt weer Jenkin's frame for new literacies aan bod. Appropriation is daarbij van groot belang: the ability ro meaningfully sample and remix media content. Remixen kan leiden tot betekenisvol creeren van nieuwe kennis.
Op dit moment is een van mijn afstudeerders bezig met een vergelijkbaar onderzoek. Zij onderzoekt de potentie van videoberichten in de bovenbouw van het basisonderwijs voor de integratie van taal in andere vormingsgebieden. Interessant om een koppeling te leggen tussen het afstudeeronderzoek en het onderzoek van Erin Reilly!
Dit "remixen" komt oorspronkelijk uit de muziekindustrie, daar kennen we het woord ook van. DJ's zetten twee of meer "platenspelers" naast elkaar, draaien het door elkaar heen en maken zo een nieuwe song. Dat krijg je niet voor elkaar door zomaar iets door elkaar te mengen: het moet passen, het moet nieuw zijn, het moet mensen aanspreken en/of verassen. Remixen kan ook met andere media dan alleen muziek. Met de software mogelijkheden die op dit moment beschikbaar zijn kun je muziek, maar ook video, plaatjes, text, etc. remixen. Als voorbeeld om video's te remixen ku je JayCut bekijken. Een voorbeeld van een video die daarmee bewerkt is is de horrorfilm "The Shining", waar ze een wat minder enge versie van hebben gemaakt (via de link vind je nog meer voorbeelden). Andere voorbeelden van websites die genoemd werden zijn ccMixter, Political Remix Video en de New Media Literacies Community Site.
De vraag is nu natuurlijk hoe je dit in het onderwijs kan toepassen. Die kan bijvoorbeeld door in de klas (of online?) een bestaande film te bekijken en daar een vervolg op laten maken door de studenten of studenten zelf een film laten maken over een onderwerp dat hen aanspreekt. Studenten kunnen op dez emanier een eigen inbreng hebben. Dit betekent wel dat ze op een andere manier moeten leren en dat ze andere vaardigheden nodig hebben. Het lijkt er even op alsof Erin wil gaan zeggen dat de studenten dit allemaal nog moeten gaan leren, terwijl ze eerst aangaf dat ze dit al allemaal uit zichzelf doen. Maar het is natuurlijk niet zo dat alle studenten hier al zoveel ervaring mee hebben dat ze het ook in een onderwijssituatie kunnen toepassen. Hier moeten ze bij begeleid worden en dit betekent direct dat docenten moeten weten hoe ze dit kunnen doen.
Ook in deze presentatie komt weer Jenkin's frame for new literacies aan bod. Appropriation is daarbij van groot belang: the ability ro meaningfully sample and remix media content. Remixen kan leiden tot betekenisvol creeren van nieuwe kennis.
Op dit moment is een van mijn afstudeerders bezig met een vergelijkbaar onderzoek. Zij onderzoekt de potentie van videoberichten in de bovenbouw van het basisonderwijs voor de integratie van taal in andere vormingsgebieden. Interessant om een koppeling te leggen tussen het afstudeeronderzoek en het onderzoek van Erin Reilly!
Abonneren op:
Posts (Atom)