Van 23 tot en met 25 juni 2010 vinden de Onderwijs Research Dagen (ORD) plaats in Enschede. Tijdens de ORD komt onderwijsonderzoekend Nederland en Vlaanderen bij elkaar om de meest recente bevindingen uit onderzoek met elkaar te delen. De ORD wordt georganiseerd onder auspiciën van de Vereniging voor Onderwijs Research (VOR) en het Vlaams Forum voor Onderwijsonderzoek (VFO).
De ORD werd geopend door Jules Pieters, hoogleraar van onze vakgroep Curriculumontwerp & Onderwijsinnovatie (C&O). Jules lichtte het thema van deze ORD toe, "de lerende leraar als onderzoeker en ontwerper", een thema waar wij in het onderzoek van C&O ook aandacht aan besteden.
Tijdens de ORD zal ik zoveel mogelijk naar sessies gaan over ict in het onderwijs en zal zelf ook een aantal presentaties verzorgen over TPACK (integratie van ict in het onderwijs en in lerarenopleidingen), Taaltreffers (serious game voor woordenschat), en het stimuleren van techniekonderwijs in het basisonderwijs.
woensdag 23 juni 2010
zaterdag 3 april 2010
SITE2010: looking back
De conferentie is afgelopen, tijd om nog even terug te kijken. Eerst even over SITE als conferentie. Ik vond het een goede conferentie, vanwege twee (voor mij) belangrijke redenen:
De conferentie eindigde vandaag met een receptie en een uitnodiging om aanwezig te zijn bij SITE 2011 in Nashville. Dat lijkt mij wel wat!
- De combinatie van presentaties over de lerarenopleidingen en technologie is een hele mooie. Het gaat niet alleen over hoe je studenten moet opleiden tot docent/leerkracht en het gaat ook niet alleen over leuke tooltjes en en de nieuwste technologie. Het gaat over de manier waarop je die technologie (dus niet alleen ict!) kan inzetten in het onderwijs op de lerarenopleiding, wat daar de sterke punten van zijn, maar ook waar je tegenaan loopt.
- SITE als groep mensen spreekt me erg aan. Allemaal vakmensen en/of onderzoekers die gaan voor goed gebruik van technologie in het onderwijs en die ook openstaan voor ideeen en ervaringen van anderen. Mensen kennen elkaar, zonder dat het al te veel aanvoelt als een "old boys network". hoewel... soms kom je wel een aantal old boys tegen die ik al zo lang ken van naam, dat ik het ook wel eens leuk vind om ze in het echt tegen te komen :-) Maar het idee dat SITE er is om ervaringen uit te wisselen en elkaar te helpen om een stap verder te komen spreekt mij erg aan.
De conferentie eindigde vandaag met een receptie en een uitnodiging om aanwezig te zijn bij SITE 2011 in Nashville. Dat lijkt mij wel wat!
vrijdag 2 april 2010
SITE2010: Keynote Science, Technology, Engineering and Math Education
De ochtend van de laatste dag van de conferentie begint met een panel waarbij elk van de leden iets vertellen over STEM: Science, Technology, Engineering and Math Education. Voordat ze dat doen moeten we allemaal een aantal vragen beantwoorden via het ActivExpression systeem van Promethean. Met behulp van stemkastjes en een mobiel digibord kunnen we antwoord geven op een aantal vragen rondom onderwijs en activiteiten die onze studenten uitvoeren en de resultaten worden direct op het bord gepresenteerd.

Interessant is dat er verder gezegd wordt dat "engineering" misschien wel heel eng klinkt voor docenten, maar dat mensen van engineering eigenlijk vooral aan het ontwerpen zijn. Misschien moeten we het daarom meer hebben over ontwerpproblemen waarin verschillende soorten mensen (engineers, maar ook vormgevers, onderwijsmensen, sociologen, biologen, etc.) samenwerken aan een ontwerpprobleem.
Tijdens de presentatie moeten wij toch wel aan ons KWTO-werk denken en aan het Nederlandse "technasium".. Misschien doen we het in Nederland toch nog niet zo heel erg slecht..
SITE2010: TPACK & School development
Nog een TPACK-presentatie. Deze keer van Kirsti Engelien en Kjersti Stundal uit Noorwegen over "Using TPACK as a model for school development". TPACK wordt in dit geval gebruikt om de kennis van de schoolleider in kaart te brengen. In Noorwegen bestaat een nationaal curriculum en daarin is vastgelegd dat bij elk vak iets gedaan moet worden aan het gebruik van ict/digital tools. Ict moet daarbij een natuurlijk en integraal onderdeel zijn van het leren van de leerling. In de case study die gepresenteerd wordt, gaat een school aan de slag om van (bijna) geen gebruik van ict te gaan naar een prachtig voorbeeld van hoe ict gebruikt kan worden in het onderwijs. Om dit te bereiken werd gebruik gemaakt van een strategie die direct te maken had met het onderwijs (de P-component van TPACK) en een meer organisatorische strategie.
De onderwijs-gebaseerde strategie maakte gebruik van het feit dat docenten pas ict gaan gebruiken als het past in hun bestaande praktijk. Door middel van individuele ondersteuning in hun eigen klas ontwikkelden de docenten hun TPACK. De organisatiestrategie vereiste de betrokkenheid van de directie van de school. De directeur is verantwoordelijk voor de implementatie van ict in het onderwijs en moet daarom weten wat het inhoudt, waarom het belangrijk is, wat er moet gebeuren en wat zijn of haar rol is.
Hiervoor werd het TPACK-model aangepast tot een model waarin naast P en T het M-domein van management wordt toegevoegd. Pedagogy bestaat dan uit de vaardigheden om strategieen voor competentieontwikkeling te ontwikkelen, weten hoe teamleren in elkaar zit en weten dat je een rolmodel bent in de organisatie. Technology bestaat uit het beschikbaar maken van infrastructuur, een elo en zelf ook weten hoe bepaalde technologieen werken. Management bestaat uit het bieden van ondersteunen, het stimuleren van mensen en structuren aanbieden waarin mensen kunnen leren en werken. Daar waar de cirkels in het midden bij elkaar komen ontstaat het veld "leadership". Leadership is dus hetgeen dat een directeur uiteindelijk moet hebben om ervoor te zorgen dat ict in de hele school geintegreerd kan worden.
Leuk om iets te horen over een onderwerp waar ik zelf ook altijd mee bezig ben geweest: agendavorming. Hoe betrek je managers bij het hele proces van het implementeren van ict in het onderwijs? We vragen veel van docenten (en van studenten), maar je hebt de hulp van managers (en een kring daarom heen) nodig om het op grotere schaal voor elkaar te krijgen!
De onderwijs-gebaseerde strategie maakte gebruik van het feit dat docenten pas ict gaan gebruiken als het past in hun bestaande praktijk. Door middel van individuele ondersteuning in hun eigen klas ontwikkelden de docenten hun TPACK. De organisatiestrategie vereiste de betrokkenheid van de directie van de school. De directeur is verantwoordelijk voor de implementatie van ict in het onderwijs en moet daarom weten wat het inhoudt, waarom het belangrijk is, wat er moet gebeuren en wat zijn of haar rol is.
Hiervoor werd het TPACK-model aangepast tot een model waarin naast P en T het M-domein van management wordt toegevoegd. Pedagogy bestaat dan uit de vaardigheden om strategieen voor competentieontwikkeling te ontwikkelen, weten hoe teamleren in elkaar zit en weten dat je een rolmodel bent in de organisatie. Technology bestaat uit het beschikbaar maken van infrastructuur, een elo en zelf ook weten hoe bepaalde technologieen werken. Management bestaat uit het bieden van ondersteunen, het stimuleren van mensen en structuren aanbieden waarin mensen kunnen leren en werken. Daar waar de cirkels in het midden bij elkaar komen ontstaat het veld "leadership". Leadership is dus hetgeen dat een directeur uiteindelijk moet hebben om ervoor te zorgen dat ict in de hele school geintegreerd kan worden.
Leuk om iets te horen over een onderwerp waar ik zelf ook altijd mee bezig ben geweest: agendavorming. Hoe betrek je managers bij het hele proces van het implementeren van ict in het onderwijs? We vragen veel van docenten (en van studenten), maar je hebt de hulp van managers (en een kring daarom heen) nodig om het op grotere schaal voor elkaar te krijgen!
donderdag 1 april 2010
SITE2010: Gaming en Science
Eigenlijk zit ik op dit moment bij een presentatie over gaming, hoe je meet of leerlingen wel iets leren van games en hoe je meet of een game voldoende kwaliteit heeft. Interessant in het kader van ons project Taaltreffers, waarin we onderzoeken of leerlingen die Taaltreffers spelen een grotere woordenschat kunnen ontwikkelen.
Maar de presentatie waar ik net naar heb zitten luisteren gaat eigenlijk over science. Diane Ketelhut van Temple University vertelt dat uit onderzoek is gebleken dat hoe ouder leerlingen zijn, hoe minder interesse ze hebben om uiteindelijk voor een carriere in de techniek te kiezen. Daarnaast is het in de VS over het algemeen zo dat studenten tot en met grade 6, 7 of 8 verplicht natuur- en techniekonderwijs volgen, maar dat het daarna een keuzevak wordt dat leerlingen al snel laten vallen (vergelijkbaar met de Nederlandse situatie dus). De presentatie gaat verder in op een game die ontwikkeld is om de kennis over biologie en ecologie te verhogen. Nadat de leerlingen de game hebben gedaan wordt gemeten wat ze hebben geleerd en wat hun self-efficacy (gevoel van bekwaamheid) is ten aanzien van biologie/ecologie. Het blijkt dat de game kan leiden tot hogere cijfers voor het vak. Daarbaast blijkt dat hoe hoger de cijfers voor het vak zijn, hoe hoger de self-efficacy van de leerlingen is. En, misschien nog wel interessanter: hoe hoger de cijfers, hoe meer interesse er is om een carriere in dat domein te kiezen.
Het probleem dat we in Nederland hebben op dit gebied is nu dus opgelost: we hoeven er alleen nog maar voor te zorgen dat leerlingen games kunnen splen en hoog scoren bij vakken op het gebied van natuur en techniek.
Mmmmm... er zit wel (heel) iets in, maar misschien toch nog nog iets meer onderzoek doen...
Maar de presentatie waar ik net naar heb zitten luisteren gaat eigenlijk over science. Diane Ketelhut van Temple University vertelt dat uit onderzoek is gebleken dat hoe ouder leerlingen zijn, hoe minder interesse ze hebben om uiteindelijk voor een carriere in de techniek te kiezen. Daarnaast is het in de VS over het algemeen zo dat studenten tot en met grade 6, 7 of 8 verplicht natuur- en techniekonderwijs volgen, maar dat het daarna een keuzevak wordt dat leerlingen al snel laten vallen (vergelijkbaar met de Nederlandse situatie dus). De presentatie gaat verder in op een game die ontwikkeld is om de kennis over biologie en ecologie te verhogen. Nadat de leerlingen de game hebben gedaan wordt gemeten wat ze hebben geleerd en wat hun self-efficacy (gevoel van bekwaamheid) is ten aanzien van biologie/ecologie. Het blijkt dat de game kan leiden tot hogere cijfers voor het vak. Daarbaast blijkt dat hoe hoger de cijfers voor het vak zijn, hoe hoger de self-efficacy van de leerlingen is. En, misschien nog wel interessanter: hoe hoger de cijfers, hoe meer interesse er is om een carriere in dat domein te kiezen.
Het probleem dat we in Nederland hebben op dit gebied is nu dus opgelost: we hoeven er alleen nog maar voor te zorgen dat leerlingen games kunnen splen en hoog scoren bij vakken op het gebied van natuur en techniek.
Mmmmm... er zit wel (heel) iets in, maar misschien toch nog nog iets meer onderzoek doen...
SITE2010: TPACK, a literature review
Nog een interessante presentatie over TPACK! Deze keer van Mario Kelly (Hunter College) die een vergelijkbaar onderzoek doet als waar wij op de UT mee bezig zijn rondom “Technological Pedagogical Content Knowledge (TPACK): A Content Analysis of 2006-2009 Print Journal Articles”. Aanleiding voor hem om hier mee aan de slag te gaan is dat als je leest in artikelen over ict in het onderwijs, "ict-integratie" vaak niet goed gedefinieerd is en dat er over het algemeen niet ingegaan wordt op hoe je dat dan meet. Mario gaf aan dat het TPACK-model wellicht wel gebruikt kan worden als een conceptueel raamwerk en dat het een oplossing zou kunnen bieden om valide en betrouwbaar te meten hoe het zit met de ict-integratie in de onderwijspraktijk. Met dit in gedachte heeft Mario een literatuuronderzoek gedaan. Hij heeft daarbij gezocht naar peer reviewed artikelen uit 2006-2009, waarbij het woord TPACK in de titel of in de key words voorkwam. Op basis van deze selctiecriteria kwam hij uiteindelijk op 20 artikelen die hij verder geanalyseerd heeft. Dat deed hij op basis de volgende onderzoeksvragen:
- Op welke manier wordt TPACK toegepast?
- Wordt er beschrijving gegeven van de definitie van TPACK (conceptual validity)
- Wat is het type en de kwaliteit van het bewijs dat opgevoerd wordt in het artikel (betrouwbaarheid)
De belangrijkste bevindingen die Mario presenteerde waren:
- TPACK wordt op veel verschillende manieren beschreven en toegepast
- er wordt veel geschreven over de impact van interventies op basis van TPACK, maar echte bewijsvoering wordt hier vaak niet voor geleverd
- verschillende soorten onderzoeksmethoden worden gebruikt om de bewijzen te ondersteunen, maar er is maar weinig echt bewijs over validiteit en betrouwbaarheid
- 16 van de 20 artikelen gingen over het meten van TPACK, maar in slechts 3 van die artikelen wordt er iets gezegd over de validiteit van de meting en in slechts 2 artikelen wordt er aandacht besteed aan betrouwbaarheid
SITE2010: TPACK meten
Een erg interessante presentatie over TPACK van Kristen Kereluik over "Coding Pre-Service Teacher Lesson Plans for TPACK". Haar onderzoek lijkt op het onderzoek van Judi Harris waar ik eerder over schreef. Naast het meten van de ideeen van (aanstaande) leerkrachten over hun eigen TPACK is het ook goed om te kijken naar wat ze daadwerkelijk doen in de praktijk.
In het onderzoek van Kristen worden de docenten gevraagd om de TPACK survey in te vullen en daarnaast worden de lesson plans van de docenten geanalyseerd nadat ze een vak hebben gevolgd over de mogelijkheden van ict in het onderwijs. De onderzoekers hebben een coderingsschema gemaakt om alle lesson plans te analyseren en alle odnerdelen van het lesson plan in te delen op PK, CK, TK, PCK, TPK, TCK en TPACK (oftewel, alle onderdelen van het TPACK-model).
Nadat alles gecodeerd was hebben de onderzoekers gekeken of ze de uitkomsten daarvan in verband kunnen brengen met wat de docenten hadden ingevuld op de TPACK survey. De uitkomsten daarvan laten zien dat de docenten na het vak significant beter scoren op PK, PCK en TCK. Resultaten waarop geen significante resultaten gevonden werden hadden te maken met CK, TK en TPK. Dit is te verklaren uit het feit dat het vak niet inging op inhoudelijke aspecten en vanwege het feit dat het heel moeiljk is om vanuit een lesson plan iets te zeggen over de Technological Knowledge van iemand.
Uit het onderzoek blijkt verder dat docenten het heel moeilijk vinden om T en P te combineren. Maar: de combinatie P en C lijkt wel goed te lukken. Op basis van die combinatie kan gewerkt gaan worden aan TPACK. Een mooie bevestiging van mijn pleidooi in het vorige bericht :-)
In het onderzoek van Kristen worden de docenten gevraagd om de TPACK survey in te vullen en daarnaast worden de lesson plans van de docenten geanalyseerd nadat ze een vak hebben gevolgd over de mogelijkheden van ict in het onderwijs. De onderzoekers hebben een coderingsschema gemaakt om alle lesson plans te analyseren en alle odnerdelen van het lesson plan in te delen op PK, CK, TK, PCK, TPK, TCK en TPACK (oftewel, alle onderdelen van het TPACK-model).
Nadat alles gecodeerd was hebben de onderzoekers gekeken of ze de uitkomsten daarvan in verband kunnen brengen met wat de docenten hadden ingevuld op de TPACK survey. De uitkomsten daarvan laten zien dat de docenten na het vak significant beter scoren op PK, PCK en TCK. Resultaten waarop geen significante resultaten gevonden werden hadden te maken met CK, TK en TPK. Dit is te verklaren uit het feit dat het vak niet inging op inhoudelijke aspecten en vanwege het feit dat het heel moeiljk is om vanuit een lesson plan iets te zeggen over de Technological Knowledge van iemand.
Uit het onderzoek blijkt verder dat docenten het heel moeilijk vinden om T en P te combineren. Maar: de combinatie P en C lijkt wel goed te lukken. Op basis van die combinatie kan gewerkt gaan worden aan TPACK. Een mooie bevestiging van mijn pleidooi in het vorige bericht :-)
SITE2010: TPACK Roundtable
Vanmorgen ben ik bij een Roundtable discussion geweest, georganiseerd door Robert Horgan uit Canada die zijn PhD onderzoek doet over de integratie van ict in de lerarenopleiding en kijkt hoe het dan zit met TPACK. Interessnat is dat het in dit geval gaat over een lerarenopleiding waar zowel po als vo studenten gezamenlijk studeren. Robert geeft een eerstejaars vak “teaching-foundations course”. Officieel was dit een vak waarin eerst een college van 90 minuten plaats moest vinden. Omdat dit helemaal inging tegen het idee om ict meer te integreren probeerde Robert al vanaf dit eerste college ict te gebruiken. In dit geval gebruikte hij “clickers”. Het voordeel van een dergelijke technologie is dat iedereen iets kan “zeggen” zonder hardop iets te zeggen in het college. Voor verlegen studenten erg prettig...
Naast het college gebruikt Robert “ning” om studenten samen te laten werken en werd er tijdens het werk van de studenten gebruik gemaakt van YouTube, Wiki’s, powerpoints en laptops. De TPACK survey is gebruikt om te kijken hoe de studenten denken over zichzelf in relatie tot TPACK. Ook hier zijn de resultaten weer bemoedigend. De studenten scoren na zijn vak hoger op TK, TPK en op TPACK. Uit het focus group interview dat gehouden werd op basis van de resultaten bleek wel dat studenten het nog lastig vinden om een vertaalslag te maken van wat ze in het vak hebben geleerd en wat ze straks zelf in de klas moeten gaan doen.
Dan ontstaat er een discussie, waarin wordt aangegeven dat er meer aandacht voor P moet zijn, de P moet centraal staan als je met ict bezig gaat. Nu is dat natuurlijk meestal het uitgangspunt in discussies: eerst nadenken over je onderwijs en daarna pas over ict. In het kader van het TPACK-model denk ik zelf dat het van belang is om uit te gaan van de combinatie van P en C, Pedagogical Content Knowlegde, oftewel vakdidactiek. Op de lerarenopleidingen in Nederland (zowel po als vo) die ik ken is er veel aandacht voor vakdidactiek. Daarbij gaat het dus om de techniek (of de kunst!) van het onderwijzen van een specifiek vak. Je bent niet zomaar aan het lesgeven, je geeft les over een vak. Mijn overtuiging is dat als we willen dat studenten en docenten van lerarenopleidingen aan de slag gaan met ict in het onderwijs, ze moeten beginnen met dingen waar ze al goed in zijn, of met dingen die in de praktijk al goed gaan. Op basis van deze goede dingen kun je gaan kijken hoe je daar ict bij in kan gaan zetten. Via deze manier is het integreren van ict minder “eng”, je hoeft niet helemaal van nul te beginnen, je gaat verder binnen je eigen werk en context. En als begeleider of onderzoeker erken je het werk dat de docent/student al gedaan heeft. Want wat is erger dan een onderzoeker (of nog erger: een onderwijskundige ;-)) die binnenkomt en zegt dat het allemaal anders en beter moet?!
Naast het college gebruikt Robert “ning” om studenten samen te laten werken en werd er tijdens het werk van de studenten gebruik gemaakt van YouTube, Wiki’s, powerpoints en laptops. De TPACK survey is gebruikt om te kijken hoe de studenten denken over zichzelf in relatie tot TPACK. Ook hier zijn de resultaten weer bemoedigend. De studenten scoren na zijn vak hoger op TK, TPK en op TPACK. Uit het focus group interview dat gehouden werd op basis van de resultaten bleek wel dat studenten het nog lastig vinden om een vertaalslag te maken van wat ze in het vak hebben geleerd en wat ze straks zelf in de klas moeten gaan doen.
Dan ontstaat er een discussie, waarin wordt aangegeven dat er meer aandacht voor P moet zijn, de P moet centraal staan als je met ict bezig gaat. Nu is dat natuurlijk meestal het uitgangspunt in discussies: eerst nadenken over je onderwijs en daarna pas over ict. In het kader van het TPACK-model denk ik zelf dat het van belang is om uit te gaan van de combinatie van P en C, Pedagogical Content Knowlegde, oftewel vakdidactiek. Op de lerarenopleidingen in Nederland (zowel po als vo) die ik ken is er veel aandacht voor vakdidactiek. Daarbij gaat het dus om de techniek (of de kunst!) van het onderwijzen van een specifiek vak. Je bent niet zomaar aan het lesgeven, je geeft les over een vak. Mijn overtuiging is dat als we willen dat studenten en docenten van lerarenopleidingen aan de slag gaan met ict in het onderwijs, ze moeten beginnen met dingen waar ze al goed in zijn, of met dingen die in de praktijk al goed gaan. Op basis van deze goede dingen kun je gaan kijken hoe je daar ict bij in kan gaan zetten. Via deze manier is het integreren van ict minder “eng”, je hoeft niet helemaal van nul te beginnen, je gaat verder binnen je eigen werk en context. En als begeleider of onderzoeker erken je het werk dat de docent/student al gedaan heeft. Want wat is erger dan een onderzoeker (of nog erger: een onderwijskundige ;-)) die binnenkomt en zegt dat het allemaal anders en beter moet?!
SITE2010: International Panel "Global Perspectives"
Toen ik vanmorgen in de grote zaal kwam om te luisteren naar de keynote presentatie van vandaag zat mijn collega Joke Voogt al op het podium, samen met een aantal collega's uit Japan, Hong Kong, Zuid Korea en Taiwan. Samen vormden zij het International Panel.
Ze moesten nog even wachten, want eerst werden een aantal awards uitgereikt aan deelnemers die een mooie poster hadden gemaakt. Onze collega Ghaida Alayyar was een van de beoordelaars! Er werd nog eens benadrukt dat posters net zo'n belangrijke bijdrage zijn als papers, symposia, etc. Ik ben gisteren ook bij de posters gaan kijken en er waren een aantal heel interessante bij. Er was ook voldoende mogelijkheid om met de poster-mensen te praten, dus die opzet is gelukt!
Dan gaat het international panel van start. De focus van de presentaties van het panel is ict-integratie in de lerarenopleiding. Young Baek uit Zuid Korea laat in zijn presentatie zien hoe in Zuid Korea geprobeerd wordt om mensen op te leiden voor 21st century skills. De presentatie van Tairo Nomura uit Japan gaat over " KAIZEN ": een Japanese strategie voor continue verbetering. Dit kan door middel van 3 deelstrategieën: self controlled/spontaneouasly, via kleine verbeteringen die elkaar opvolgen of via de PDCA cyclus. In Japan wordt de KAIZEN strategie gebruikt in ict-onderzoek en om ict te integreren in de lerarenopleiding. Docenten worden betrokken bij het proces en daarbij wordt opgemerkt dat het niet altijd nodig is om in eerste instantie het nieuwste van het nieuwste te gebruiken als het gaat om technologie, maar dat je misschien moet starten met minder geavanceerde technologieën, zodat mensen kunnen wennen. Min-Jin Lin uit Taiwan presenteerde in haar presentatie de manier waarop zij bezig zijn om ict op scholen te integreren. Dat loopt van het neerzetten van computers en het zorgen voor goede infrastructuur tot aan het trainen van docenten. De presententatie van Fong-Lok Lee uit Hong Kong gaat over "From game to learning, challenge to teachers". Belangrijk in deze context was dat er eerst geaccepteerd moet worden dat game playing ook een manier van leren is. Daarnaast moest er een verandering plaatsvinden van docentgecentreerd naar studentgecentreerd leren. Een flinke uitdaging dus, maar aan de hand van de voorbeelden die hij geeft over Farmtasia en Learningvillages konden we zien dat er heel wat bereikt was (wel even je Chinees up to date brengen..).
Dan is Joke aan de beurt en zij vertelt over het SITES project. Het doel van het SITES project is om te onderzoeken in welke mate en op welke manier onderwijs probeert in te spelen om de eisen die de informatiemaatschappij stelt. Binnen dit project zijn 3 onderzoeken uitgevoerd. Uit het eerste onderzoek bleek dat er aan het eind van de jaren 90 al aandacht was voor 21st century skills. Niet alleen docenten en studenten dachten hier over na, maar ook de directeuren. In de tweede studie bleek dat er ook al een aantal dingen gebeuren, maar dat er nog veel meer aandacht besteed moet worden aan de assessment van de 21st century skills. Het gebruik van oude manieren van testen om nieuwe vaardigheden te testen werkt niet. De derde studie naar innovatieve onderwijspraktijken en de rol van ict liet zien dat studenten veel geleerd hadden. Niet alleen qua inhoud, maar ook qua 21st century skills. Joke gaf aan dat als we dit op een hoger niveau willen brengen we zowel bottom up als top down strategieën nodig hebben. Docenten moeten zelf aan de slag gaan (en kunnen), maar beleid is ook nodig om dit te stimuleren.
Interessant van dit International Panel is dat we weer eens konden zien dat overal in de wereld gewerkt (en geworsteld) wordt met de integratie van ict in het onderwijs, maar ook dat er ondertussen heel interessante resultaten geboekt worden. En weer… die 21st century skills….!
Ze moesten nog even wachten, want eerst werden een aantal awards uitgereikt aan deelnemers die een mooie poster hadden gemaakt. Onze collega Ghaida Alayyar was een van de beoordelaars! Er werd nog eens benadrukt dat posters net zo'n belangrijke bijdrage zijn als papers, symposia, etc. Ik ben gisteren ook bij de posters gaan kijken en er waren een aantal heel interessante bij. Er was ook voldoende mogelijkheid om met de poster-mensen te praten, dus die opzet is gelukt!
Dan gaat het international panel van start. De focus van de presentaties van het panel is ict-integratie in de lerarenopleiding. Young Baek uit Zuid Korea laat in zijn presentatie zien hoe in Zuid Korea geprobeerd wordt om mensen op te leiden voor 21st century skills. De presentatie van Tairo Nomura uit Japan gaat over " KAIZEN ": een Japanese strategie voor continue verbetering. Dit kan door middel van 3 deelstrategieën: self controlled/spontaneouasly, via kleine verbeteringen die elkaar opvolgen of via de PDCA cyclus. In Japan wordt de KAIZEN strategie gebruikt in ict-onderzoek en om ict te integreren in de lerarenopleiding. Docenten worden betrokken bij het proces en daarbij wordt opgemerkt dat het niet altijd nodig is om in eerste instantie het nieuwste van het nieuwste te gebruiken als het gaat om technologie, maar dat je misschien moet starten met minder geavanceerde technologieën, zodat mensen kunnen wennen. Min-Jin Lin uit Taiwan presenteerde in haar presentatie de manier waarop zij bezig zijn om ict op scholen te integreren. Dat loopt van het neerzetten van computers en het zorgen voor goede infrastructuur tot aan het trainen van docenten. De presententatie van Fong-Lok Lee uit Hong Kong gaat over "From game to learning, challenge to teachers". Belangrijk in deze context was dat er eerst geaccepteerd moet worden dat game playing ook een manier van leren is. Daarnaast moest er een verandering plaatsvinden van docentgecentreerd naar studentgecentreerd leren. Een flinke uitdaging dus, maar aan de hand van de voorbeelden die hij geeft over Farmtasia en Learningvillages konden we zien dat er heel wat bereikt was (wel even je Chinees up to date brengen..).
Dan is Joke aan de beurt en zij vertelt over het SITES project. Het doel van het SITES project is om te onderzoeken in welke mate en op welke manier onderwijs probeert in te spelen om de eisen die de informatiemaatschappij stelt. Binnen dit project zijn 3 onderzoeken uitgevoerd. Uit het eerste onderzoek bleek dat er aan het eind van de jaren 90 al aandacht was voor 21st century skills. Niet alleen docenten en studenten dachten hier over na, maar ook de directeuren. In de tweede studie bleek dat er ook al een aantal dingen gebeuren, maar dat er nog veel meer aandacht besteed moet worden aan de assessment van de 21st century skills. Het gebruik van oude manieren van testen om nieuwe vaardigheden te testen werkt niet. De derde studie naar innovatieve onderwijspraktijken en de rol van ict liet zien dat studenten veel geleerd hadden. Niet alleen qua inhoud, maar ook qua 21st century skills. Joke gaf aan dat als we dit op een hoger niveau willen brengen we zowel bottom up als top down strategieën nodig hebben. Docenten moeten zelf aan de slag gaan (en kunnen), maar beleid is ook nodig om dit te stimuleren.
Interessant van dit International Panel is dat we weer eens konden zien dat overal in de wereld gewerkt (en geworsteld) wordt met de integratie van ict in het onderwijs, maar ook dat er ondertussen heel interessante resultaten geboekt worden. En weer… die 21st century skills….!
SITE2010: Science SIG Meeting
Ook deze ochtend begint de conferentie al om 8 uur. Deze keer ben ik aanwezig bij de Special Interest Group rondom Science education. We zijn met niet zo heel veel mensen (2 voorzitters en 5 deelnemers) en de bijeenkomst begint met uitwisselen waar je woont en hoeveel beren en wolven daar zijn waar je zomaar tegenaan kan lopen.. David Slykhuis is de chair, Scott Slough de co-chair.
Eerst wordt wat informatie uitgewisseld over de SITE conferentie in het algemeen: er zijn 1200 deelnemers, 800 presentaties en de deelnemers komen uit 56 landen. Deze "wordle" geeft een beetje een beeld van de verdeling over de landen.
De succesformule van SITE? De combinatie van presentaties over de lerarenopleiding, gerelateerd aan specifieke vakken en de combinatie met ict!
De chairs van de SIG geven aan wat de SIG kan betekenen voor de leden. Aan de ene kant kan de SIG input leveren aan STIE als organisatie, maar kan ook suggesties doen over de inhoud van de conferentie en de keynote sprekers die uitgenodigd zouden kunnen worden. Daarnaast is het de bedoeling dat de leden van de SIG elkaar op de hoogte houden van nieuwe ontwikkelingen op het gebied van science & ict. Op dit moment gebeurt dit met name via een mailinglijst. Op aandringen van de aanwezigen wordt er ook gezocht naar een web 2.0 omgeving om informatie en ervaringen te kunnen delen.
Eerlijk gezegd was dit niet helemaal de bijeenkomst die ik verwacht had. Maar ik ben nu wel lid van deze SIG, dus wellicht kan ik er in de toekomst wel van profiteren....
Abonneren op:
Posts (Atom)








