donderdag 1 april 2010

SITE2010: TPACK, Interdisciplinarity, mathematics & science

Omdat er zoveel presentaties zijn op SITE en er ook TPACK sessies naast elkaar worden georganiseerd is het onmogelijk om alles te zien.. Dan is het dus handig dat je met z'n tweeen naar een conferentie bent! Terwijl ik bij de presentaties van Judi Harris en Mia Kim Williams zat ging mijn collega Joke Voogt naar de presentaties van Kristen Kereluik, Punya Mishra en Matthew Koehler over "Reconsidering the T and C in TPACK: Repurposing technologies for interdisciplinary knowledge" en van Margaret Niess en Henry Gillow-Wiles over "Advancing K-8 mathematics and science teachers knowledge for teaching with technology through an online graduate program". Hieronder volgen haar aantekeningen (met dank!):

------------- 
1. Reconsidering the T and C in TPACK: Repurposing technologies for interdisciplinary knowledge
  • Reconceptualization: Een nieuwe conceptualisering van inhoud in TPACK is nodig als het om interdisciplinaire inhouden gaat; van belang om tegemoet te komen aan de eisen van de 21e eeuw.
  • Repurposing (nieuwe doelen): meeste technologie is niet voor onderwijs gemaakt. Je moet dus zorgen dat docenten flexibel zijn/worden in het gebruik van de technologie. Zorg ervoor dat het ‘works for you’

2. Advancing K-8 mathematics and science teachers knowledge for teaching with technology through an online graduate program

Deze presentatie ging over een cursus in de 3-jarige master ‘Interdisciplinary approach for teaching mathematics, science and technology’ voor basischoolleerkrachten. De master werd online gegeven, met alleen in de zomer F2F bijeenkomsten. Om de voortgang van de docenten te kunnen volgen moesten de docenten een elektronisch portfolio bijhouden. Het portfolio bestond (verplicht uit) uit: 4-5 lessen lessen; foto’s; video-analyse van twee lessen; analyse van leerlingwerk (zowel slechte , middelmatige als goede voorbeelden van leerlingwerk); reflecties (vooraf, tijdens en achteraf).

De docenten veranderden in de drie jaar op verschillende aspecten:
  1. TPACK levels: herkennen ------ aanpassen (zie voor de niveau’s Niess et al., 2009).
  2. Instructie: voornamelijk docent-geortienteerd -------- meer leerling-georienteerd
  3. Doel van ICT: tool om te motiveren en te onderwijzen ---- tool om te leren.
Deze veranderingen zijn vastgesteld met behulp van observatie, TPACK self-efficacy survey, Math-Science-Technology survey en interviews.
-------------

Deze keer blijkbaar minder informatie over docentontwerpteams. Wel weer aandacht voor 21st century skills. Vanuit onze vakgroep houdt Joke zich ook bezig met dit onderwerp. Is het een hype? Of is dit echt een nieuw aandachtspunt? Ik denk zelf het laatste. Alhoewel ik er nog steeds niet van overtuigd ben dat al onze (nieuwe) studenten over die vaardigheden zouden beschikken. Eerder reageerde ik al eens op een bericht op de weblog van Wilfred Rubens en gaf ik aan dat ik elk jaar aan onze nieuwe eerstejaars vraag wat ze al hebben, weten en kennen. En elk jaar ben ik stiekem een beetje teleurgesteld.. Misschien hebben we dus wel een dubbeltaak: de docenten EN de studenten voorbereiden op de 21st century eisen!

SITE2010: Weblogs en Twitter

Ik moet eerlijk gezegd toegeven dat het me een beetje tegenvalt.. Een hele conferentie over ict in het onderwijs en bijna geen weblog te vinden.. Ik weet dat in ieder geval Hans van Bergen aan het bloggen is, maar verder heb ik nog niets gezien. Ook op de blog van SITE zelf blijft het erg stil.. Morgen eens vragen hoe dat zit! Er wordt wel getwitterd, te volgen via de website of via het grote scherm dat ze elke dag in de hal hebben staan. Leuk!

Naast berichten over de conferentie zag ik ook een bericht voorbij komen van iemand die aan het geocachen was geweest. Maar nu de vraag... wie is KalleFonzie?

SITE2010: TPACK & docentontwikkeling

De presentatie van Mia Kim Williams (University of Northern Colorado) was de laatste presentatie die ik vandaag heb bijgewoond. Haar presentatie ging over "Aspiring to Reach 21st Century Ideals: Teacher Educators’ Experiences in Developing Their TPACK". Waar het in principe om gaat is dat als je wilt dat studenten van je lerarenopleiding meer doen met ict in het onderwijs, je zelf als docent van de lerarenopleiding daar ook iets mee moet kunnen. In het project van Mia ging het nog iets verder dan "alleen maar" ict. Het uitgangspunt was dat er meer aandacht moet zijn voor 21st century skills en het gebruik van web 2.0 toepassingen.

Om hier mee aan de slag te kunnen in Colorado werd een professional development programma ogpesteld om de docenten voor te bereiden op het gebruik van web 2.0 toepassingen. De docenten werkten in dit programma samen in web 2.0 omgevingen, zoals wiki's en verschillende Google applicaties. Na afloop werd door middel van een vragenlijst, een interview, reflecties van de docenten en een document analyse gemeten of en hoe de docenten TPACK opgebouwd hadden.

De belangrijkste resultaten waren dat de docenten geen inhoudelijke kennis hadden opgedaan, maar dat het nadenken over technologie vooral didactische veranderingen met zich mee had gebracht. Deze veranderingen werden beinvloed door de technologie, maar ook doordat nagedacht werd over de innovatie van het onderwijs. De kennis over de technologie werd (uiteraard) vooral opgedaan door te oefenen, maar ook doordat de docenten samen met hun studenten een aantal dingen uitprobeerden. Uit het onderzoek lijkt te komen dat TPACK omhoog was gegaan bij de docenten, maar ook hier geldt: meer onderzoek is nodig.

Mijn conclusie: ook hier dus weer de succesformule: Samenwerken met collega's (of met studenten)! Leuk was dat dit keer de samenwerking ook grotendeels online plaatsvond. Of, zoals een van de docenten aangaf tijdens het onderzoek: "the collaboration, because of the technology that was used, was so powerful!

SITE2010: TPACK & Assesment Rubric

Ik ben net bij de presentatie van Judi Harris en Mark Hofer (College of William & Mary, Virginia) geweest over "Testing a TPACK-Based Technology Integration Assessment Rubric". Judi en collega's hebben een instrument ontwikkeld om TPACK te meten. Zoals ik in een eerder bericht al aangaf is de huidige TPACK-vragenlijst een zelfrapportage. Dit is heel belangrijk, maar daarnaast is het volgens Judi ook belangrijk om die gegevens te kunnen vergelijken met wat docenten in de praktijk doen. Idealiter zou je dit meten via een combinatie van zelfrapportage, observaties, interviews en het bestuderen van artifacten (lesson plans, teaching materials). Maar dit kost natuurlijk ontzettend veel tijd... daarom is er een soort tussenoplossing bedacht: een rubric. Deze rubric wordt gebruikt om lesson plans te evalueren.

Voordat het instrument ontwikkeld werd hebben ze eerst een literatuuronderzoek gedaan om te kijken welke instrumenten er op dit moment zijn om TPACK te meten. En dat is op dit moment met name de TPACK survey van Denise Schmidt en afgeleiden daarvan. Maar hoe kijk je nu meer extern naar wat docenten doen? Uiteindelijk vonden ze "the technology integration assessment instrument" van Britten & Cassady (2005), maar dit paste nog niet voldoende in het TPACK-idee. Het instrument van Britten & Cassady werd daarom aangepast en op inhoudsvaliditeit gecheckt door middel van informele feedback van ervaren docenten en curriculumcoordinatoren en formele feedback van TPACK researchers. Op basis van de feedback is de uiteindelijke rubric ontstaan.

De rubric bestaat uit 4 rijen en 4 kolommen en je kunt lesson plans scoren op TCK, TPK (2 soorten, de een meer richting P, de andere meer richting T) en TPACK. De kolommen geven het niveau weer van de verschillende rijen. De rubric is in de praktijk uitgeprobeerd en om te kijken of het instrument betrouwbaar is zijn er diverse analyses uitgevoerd (interrater reliability, internal consistency en test-retest reliability). Op basis van de analyses werden een aantal woorden in de rubric aangepast, waarna de betrouwbaarheid van het instrument hoog bleek te zijn (> .85). De conclusie die daaruit getrokken werd wat dat het een betrouwbaar en valide instrument is, dat ze aan anderen kunnen aanbevelen. In de nabije toekomst gaan zij de rubric zo aanpassen dat het gebruikt kan worden als observatieinstrument.

Na afloop sprak ik nog even met Judi en ik heb met haar afgesproken dat wij een Nederlandse versie van de rubric gaan maken en die in de praktijk gaan testen. Ook de TPACK survey gaan we in het Nederlands vertalen. Geinteresseerd? Laat een berichtje achter!!

woensdag 31 maart 2010

SITE2010: TPACK, Science & Video

Vanmiddag was ik bij een presentatie van Richard Hechter van de University of Manitoba (Canada) over "Using Online Videos in the Science Methods Classroom as Context for Developing Preservice Teachers’ Awareness of the TPACK Components". Een interessante presentatie in de context van science onderwijs, maar een wat vagere in de context van TPACK...

Wat Richard presenteerde was dat hij gebruik maakt van YouTube om de studenten kritisch na te laten denken over science onderwerpen. Het voorbeeld dat hij daarbij gebruikte was een video die op YouTube te vinden is over glowing mountain dew. Volgens het filmpje kan je mountain dew (=frisdrank) laten gloeien door 3/4 uit het flesje te halen, bij de overige 1/4 baking soda (zuiveringszout) erbij doen, dan waterstofperoxide erbij doen, schudden, en het gloeit!

Maar... als je dit in het echt gaat doen, dan lukt het helemaal niet... De studenten van Richard wisten dit niet, keken naar de video, vonden het geweldig en wilden het zelf doen! Al het spul stond klaar, dus ze konden het zelf gaan doen en natuurlijk lukte het niet. De grote vraag was: waarom niet? En dit was de aanleiding om verder onderzoek te doen door de studenten. Eerst keken ze naar een ander filmpje. Daar lukt het wel! Waarom? Omdat ie er stiekem een glow stick in had gedaan.. De vraag is dan waarom het dan niet aan het begin meteen ging gloeien. Dit is omdat een glow stick uit twee delen bestaat, inner en outer vloeistof. Als je nu de mountain dew neemt en je doet er waterstofperoxide in, dan gebeurt er niets. Doe je er dan baking soda bij, dan gebeurt er nog steeds niet. Maar doe je het inner spul van een glow stick erbij: glow!! Dit hele proces voerde Richard samen met zijn studenten uit als een onderzoek in de klas. De studenten stelden allerlei vragen, stelden hypotheses op en gingen uitproberen totdat hun mountain dew uiteindelijk ook gloeide.

Tot zover een interessant voorbeeld van onderzoekend leren bij natuur & techniek.. (hoewel.. hoe kan het nou dat het wel ging gloeien met vloeistof uit een glow stick? wat zit er eigenlijk in een glow stick?).

Maar waar zat nu de TPACK? Zonder dat Richard het TPACK-model had uitgelegd aan zijn studenten vroeg hij na het experiment of de studenten konden aangeven waar in het hele proces de onderdelen van TPACK zaten. De studenten waren redelijk (wat is redelijk??) in staat om de verschillende onderdelen te benoemen. Een "interessante" aanpak.. Helaas gaf Richard niet aan wat hij verder doet met deze resultaten. Het zou interessant zijn om te horen wat dit betekent voor de TPACK-kennis van de studenten en met name hoe ze dat dan toepassen in hun klas.

SITE2010: Reflectie op ons TPACK Symposium

Een paar korte opmerkingen over ons symposium..

  • Het symposium was druk bezocht. Daar waar veel andere zalen bijna leeg zijn (door een te groot aanbod aan presentaties waarschijnlijk), was onze zaal helemaal vol;
  • Het symposium gaf een mooi beeld van onderzoek dat gedaan wordt in de VS, Kuwait en Ghana;
  • De onderzoeken van Ghaida, Douglas en Punya laten zien dat het werken in docentontwerpteams effect heeft op de houding van mensen ten aanzien van ict in het onderwijs en ook effect kunnen hebben op de professionele (inhoudelijke) ontwikkeling van de leden van een docentontwerpteam;
  • De onderzoeken van Ghaida, Douglas en Punya laten zien dat het werken in docentontwerpteams kan bijdragen tot een verhoogde TPACK bij de deelnemers, maar ook dat we nog verder moeten onderzoeken hoe de relatie docentontwerpteam-TPACK in elkaar zit en hoe het een het ander kan bevorderen;
  • Het onderzoek van Denise gaf wat meer inzicht in de TPACK-vragenlijst. Je kunt erover discussieren of het meten van eigen ideeen over houding en vaardigheden voldoende is om conclusies op te baseren. Toch is de maat waarin iemand zelf denkt wel of niet vaardig te zijn in een bepaald iets van groot belang als je gaat kijken of je datgene ook daadwerkelijk in de praktijk gaat toepassen. Wat dat betreft lijkt de huidige vragenlijst mij prima om in verder onderzoek te gebruiken.

Al met al een symposium waarin we weer meer contacten hebben kunnen leggen met andere TPACK-ers, waarin Ghaida en Douglas hun werk hebben kunnen presenteren en ik zeker weet dat we hier mee verder gaan als we weer terug zijn in Nederland!

SITE2010: Ons TPACK Symposium (deel 2)

Na het eerste deel van het symposium en een korte pauze is tijdens het tweede deel van het TPACK sympoisum Douglas Agyei als eerste aan de beurt. Ook Douglas is een van onze PhD studenten en hij presenteert zijn onderzoek dat hij uitvoert in Ghana bij studenten van de lerarenopleiding wiskunde rondom "Developing Technological Pedagogical Content Knowledge through Teacher Design Teams". Uit het onderzoek van Douglas bleek dat er in Ghana meer training nodig is binnen de lerarenopleiding met betrekking tot het gebruik van ict op zich en de integratie van ict in wiskunde onderwijs. Een professional development programma werd opgezet en de docenten in Ghana gingen werken in docentontwerpteams. In deze teams moesten ze een wiskunde onderwerp kiezen, technologie kiezen om dit onderwerp te ondersteunen, activiteiten voor in de klas ontwerpen, deze activiteiten uitvoeren en evalueren.

Douglas heeft tijdens dit onderzoek gemeten wat de impact is van het professional development programma en heeft gekeken naar TPACK en het werken in docentontwerpteams. Hij gebruikte daar onder andere het self-efficacy instrument "STEBI" voor. De self-efficacy (het gevoel van bekwaamheid) van de docenten was significant gestegen na het werken in de docentontwerpteams. Het samenwerken met andere docenten (een nieuwe onderwijsbenadering) werd erg gewaardeerd. Daarnaast hebben de docenten allemaal TPACK kunnen integreren in hun lessen. Interessant is dat uit het onderzoek blijkt dat niet alleen de TPACK-vaardigheden gestegen zijn, maar dat de wiskunde docenten ook hun kennis van de inhoud (content) konden verhogen. De docenten waren tevreden met hun eigen resultaat, niet in de laatste plaats omdat hun studenten ook enthousiast waren over het resultaat!

Na de presentatie van Douglas is het de beurt aan Ann Thompson, Denise Schmidt en Evrim Baran over "The Continuing Development, Validation and implementation of an Instrument to Assess Teacher Development of TPACK". Een meetinstrument is ontwikkeld en wordt op dit moment al breed gebruikt (ook door onze PhD studenten). Het meetinstrument is een "self-report", oftewel degene die de vragenlijst invult geeft aan hoe hij/zij zelf denkt over de stellingen die daar gepresenteerd worden. Het is dus geen objectief meet- of observatieinstrument, maar het geeft wel aan hoe mensen zelf denken over hun TPACK-vaardigheden. Denise Schmidt geeft een toelichting op de ontwikkeling van de vragenlijst. Het artikel van het totale verhaal is ook te vinden in het Journal of Research on Technology in Education (helaas moet je voor het complete artikel een inlogcode hebben). De vragenlijst bestond oorspronkelijk uit ruim 70 vragen. Deze vragenlijst is uitgeprobeerd bij 124 studenten van een lerarenopleiding en op basis van betrouwbaarheidsanalyses werd de vragenlijst aangepast. Sommige vragen werden veranderd/duidelijker gemaakt en vragen die niet bijdroegen aan hetgeen gemeten moest worden werden weggelaten. De uiteindelijke vragenlijst bestaat uit 47 items.

Interessant is dat de vragenlijst op heel veel verschillende plekken gebruikt wordt, in verschillende landen en bij verschillende vakgebieden. Het zou mooi zijn als we alle gegevens van alle onderzoeken kunnen verzamelen en daar dan analyses op uit kunenn voeren. Een soort basisartikel als uitgangspunt voor toekomstig onderzoek?

SITE2010: Ons TPACK Symposium (deel 1)

Vandaag is ons symposium over TPACK. Na een introductie door Joke Voogt, mijn collega van de vakgroep Curriculumontwerp & Onderwijsinnovatie, presenteert Ghaida Alayyar haar PhD onderzoek dat ze bij ons uitvoert. Ghaida doet haar onderzoek rondom TPACK in de lerarenopleiding in Kuwait. Het onderwijs in Kuwait is redelijk traditioneel opgezet: docentgecentreerd en weinig ict-integratie. Er worden wel ict-vakken gegevven, maar die zijn over het algemeen facultatief en het vak dat verplicht is gaat met name in op computergebruik en is niet geintegreerd met vakinhouden. Op TPACK-gebied is daar dus nog wel te bereiken! Tijdens Ghaida's onderzoek hebben studenten van de lerarenopleiding die specialiseren in science samengewerkt in docentontwerpteams van 4 personen: een T-persoon, een P-persoon, een C-persoon en een projectleider. Het docentontwerpteam moest een lesplan ontwerpen en ervoor zorgen dat ze in de klas een scienceles konden geven waarin ict een duidelijke rol had. Voor en na het werk van de docentontwerpteams nam Ghaida een aantal vragenlijsten af m.b.t. de houding van de studenten ten aanzien van ict en hun TPACK-vaardigheden. Wat betreft de TPACK-vaardigheden bleek dat de studenten vooraf wel vertrouwen hadden in hun PK- en CK-vaardigheden (dus Pedagogy en Content), maar minder overtuigd waren van hun TK-vaardigheid. Ze gaven aan helemaal geen vertrouwen te hebben in hun TPACK-vaardigheid. Maar: na het werken in de docentontwerpteams geven alle studenten aan dat hun TPACK-vaardigheid significant omhoog is gegaan! Ghaida's onderzoek probeert onder andere te kijken of het werken in een docentontwerpteam kan leiden tot TPACK-vaardige studenten van de lerarenopleiding. De resultaten van het onderzoek dat zij presenteren zijn bemoedigend, maar op dit moent is het nog moeilijk te zeggen of dit komt door de design teams. Het lijkt er wel op, maar er is meer tijd nodig om dit in de praktijk te testen. En dat is Ghaida ook aan het doen!

Na Ghaida's presentatie is Punya Mishra aan de beurt die een presentatie geeft over "Developing TPACK by design in a Master’s Program". Punya legt nog even kort het TPACK-model uit en geeft daarna aan dat als we het over educational technology hebben, dat we het a) over allerlei soorten technologie hebben, van elo en mobieltje en digiborden en camera's tot pennen en boeken en b) niet al deze technologieen oorspronkelijk bedoeld zijn voor het onderwijs. We zijn aan het "re-purposen" van technologie om het geschikt te maken voor het onderwijs. Hier komt het idee van Learning Technology by Design vandaan. Deze benadering laat docenten samenwerken aan technologische oplossingen voor een vakdidactisch probleem. Deze docenten maken eerst een micro design (eerste prototype of versie om te testen), dan een macro design (een uitgebreidere versie) en daarna reflecteren op wat je bereikt hebt in relatie tot alles aspecten van het TPACK-model, oftewel "looking at the Total PACKage".

Na deze introductie geeft Punya aan hoe hij dit toepast in zijn masterprogramma. Een van de voorbeelden die hij gaf sluit aan bij de keynote presentatie van vanmorgen: het maken van een video. Studenten moeten zelf een onderwerp kiezen, literatuur zoeken over het onderwerp, nadenken over de video, de video maken en presenteren op een website. Het voorbeeld van zo'n video die hij ook in Twente liet zien over schaduw (wat is schaduw, wat denken kinderen dat schaduw is en misconcepties over dit onderwerp) is hier te vinden (kijken tot aan het eind!!).

Maar de vraag is natuurlijk weer of deze benadering ook echt werkt. Wordt de TPACK-vaardigheid verhoogt door deze manier van werken? Punya heeft dezelfde vragenlijst gebruikt als Ghaida en ook uit zijn gegevens blijkt dat de TPACK-vaardigheid gestegen is na het werken door Learning Technology by Design.

Mooie resultaten van beide onderzoeken! Veelbelovend ten aanzien van zowel TPACK-ontwikkeling en het werken in docentontwerpteams! Nu een korte pauze en dan begint deel 2 van ons symposium.

2010SITE: Keynote Erin Reilly

De keynote tijdens de tweede SITE dag werd gegeven door Erin Reilly van de University of Southern California. De titel van haar presentatie is "The gap between Life and Art". Ze begint haar presentatie met de mededeling dat "One in four online teens remix content they find online - like songs, text, or images - and remix them into their own artistic creations". Waar het hierbij om gaat is dat tieners via het internet allerlei informatie vinden en daar eigen, nieuwe informatie van maken.

Dit "remixen" komt oorspronkelijk uit de muziekindustrie, daar kennen we het woord ook van. DJ's zetten twee of meer "platenspelers" naast elkaar, draaien het door elkaar heen en maken zo een nieuwe song. Dat krijg je niet voor elkaar door zomaar iets door elkaar te mengen: het moet passen, het moet nieuw zijn, het moet mensen aanspreken en/of verassen. Remixen kan ook met andere media dan alleen muziek. Met de software mogelijkheden die op dit moment beschikbaar zijn kun je muziek, maar ook video, plaatjes, text, etc. remixen. Als voorbeeld om video's te remixen ku je JayCut bekijken. Een voorbeeld van een video die daarmee bewerkt is is de horrorfilm "The Shining", waar ze een wat minder enge versie van hebben gemaakt (via de link vind je nog meer voorbeelden). Andere voorbeelden van websites die genoemd werden zijn ccMixter, Political Remix Video en de New Media Literacies Community Site.

De vraag is nu natuurlijk hoe je dit in het onderwijs kan toepassen. Die kan bijvoorbeeld door in de klas (of online?) een bestaande film te bekijken en daar een vervolg op laten maken door de studenten of studenten zelf een film laten maken over een onderwerp dat hen aanspreekt. Studenten kunnen op dez emanier een eigen inbreng hebben. Dit betekent wel dat ze op een andere manier moeten leren en dat ze andere vaardigheden nodig hebben. Het lijkt er even op alsof Erin wil gaan zeggen dat de studenten dit allemaal nog moeten gaan leren, terwijl ze eerst aangaf dat ze dit al allemaal uit zichzelf doen. Maar het is natuurlijk niet zo dat alle studenten hier al zoveel ervaring mee hebben dat ze het ook in een onderwijssituatie kunnen toepassen. Hier moeten ze bij begeleid worden en dit betekent direct dat docenten moeten weten hoe ze dit kunnen doen.

Ook in deze presentatie komt weer Jenkin's frame for new literacies aan bod. Appropriation is daarbij van groot belang: the ability ro meaningfully sample and remix media content. Remixen kan leiden tot betekenisvol creeren van nieuwe kennis.

Op dit moment is een van mijn afstudeerders bezig met een vergelijkbaar onderzoek. Zij onderzoekt de potentie van videoberichten in de bovenbouw van het basisonderwijs voor de integratie van taal in andere vormingsgebieden. Interessant om een koppeling te leggen tussen het afstudeeronderzoek en het onderzoek van Erin Reilly!

SITE2010: TPACK SIG Meeting

Vanmorgen om 8 uur was ik aanwezig bij de TPACK SIG Meeting. Er was veel interesse voor deze Special Interest Group: er was plek voor 50 mensen in de zaal, maar er stonden nog minstens 10 extra mensen achterin (waaronder ik...)! Een van de punten die besproken werd is wat de SIG kan betekenen voor de leden. De wiki werd direct genoemd, een plek met veel up to date informatie en de meeste TPACK-gerelateerde publicaties. De wiki wordt echter op dit moment niet gebruikt als wiki, mensen durven niet eigen informatie toe te voegen. Interessant is dat de aanwezige Amerikanen blijkbaar meer gewend zijn om op verschillende manieren samen te werken. Als mogelijke toepassingen worden classroom 2.0, ning en Zotero genoemd. De laatste toepassing kende ik nog niet, maar het is een tooltje (een firefox extension blijkbaar) waarmee je onderzoeksbronnen kan verzamelen, beheren, citeren en delen. Mocht er gekozen worden voor een andere omgeving dan de wiki (voor mij hoeft dat niet overigens..) dan worden gebruikersvriendelijkheid en het niet laten overstromen van je mailbox met allerlei meldingen genoemd als belangrijke voorwaarden om eventueel een nieuwe omgeving te kiezen.

Naast de communicatiemogelijkheden voor de SIG wordt ook nog even nagedacht over het verder promoten van TPACK. Als grapje noemt iemand dat je t-shirts zou moeten kunnen uitdelen aan mensen die iets interessants hebben gedaan op TPACK-gebied. Dat bestaat natuurlijk al, maar blijkbaar wist niet iedereen dat. Het is wel een interessant idee. Geef een docent die mooi onderwijs met TPACK-ingredienten heeft gemaakt een cadeautje. Naast de waardering die je op die manier uitspreekt kan het wellicht werken als pr richting collega-docenten. Op diezelfde manier wordt gedacht over onderzoek en er wordt gesproken over awards voor dissertaties, best articles, etc. Het uitreiken van die awards kun je natuurlijk weer aangrijpen om reclame te maken voor TPACK.. Misschien klinkt het wat "Amerikaans" in de oren, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik het wel een goed idee vind: in plaats van klagen over allerlei zaken (of mensen) die niet werken of niet snel genoeg gaan: mensen in het zonnetje zetten die wel goed werk verrichten!

De SIG Meeting laat mij in ieder geval zien dat TPACK "booming" is en dat het goed is dat wij er ook mee aan de gang zijn!